بر روي دشت هاي پر از گل مي دوم و عشقت را جستو جو مي كنم .
عشقي كه در دلم چون نگيني درخشان جا گرفته و هر شب پا به مه خيال مي گذارم و به كهكشان سفر مي كنم .
در آسمان به پرواز در مي آيم و نام تو را بر روي ستارگان حك مي كنم ،نام تو آنها را درخشان تر مي كندو نوراني تر .
و در بيداري ،هر روز بر روي ياس سفيد و رز قرمز مي نويسم و عهد مي بندم كه زندگي را هر جا كه باشي بخواهم .

تو! كه با قدم هايت حتي ،مرا مي رنجاني ،تو كه با خنده هايت هم زجرم مي دهي ،با بي معني ترين حرف هايت مرا ميميراني ،از نبودنت مي شكنم و با حضورت خرد مي شوم .
تو مي داني بي تو نمي توانم .
مي داني كه بدون دست هايت و بدون نفس هايت هيچم .
مي داني دوستت دارم و مي شنوي قلبم نام تو را ضرباهنگ ضربانم مي كند .
مي داني كه تنها توئي وتا تو هستي ،هدف همين «تو» هستي .

به خاطر تو آسمان را نقاشي مي كنم
تو به رسم اين محبت به من نگاه كن ،من به حرمت نگاه تو لبخند مي زنم.
تو به خاطر من آنگي بساز ،من به تقدس آهنگت ،ندايي ميخوانم.
تو به حسن همه ي خوبي ها از خطا هاي من بگذر ،من براي تقدير از اين همه خوبي به تو مهر مي ورزم.
تو به ياد همه ي خاطرات مرا دوست بدار ،من به خاطر دوستيمان از تو سپاس گذار مي شوم.
تو در تاريكي همه ي شب ها به ستاره ها بنگر تا من به خاطر تو آسمان را نقاشي كنم.
تو را سوگند به همه ي دوستي ها ،به عهدت وفا كن تا من به حرمت وفاي تو راضي به مرگ باشم.